Η αμφίδρομη σχέση του Διαβήτη με την Ουλίτιδα & Περιοδοντίτιδα Η αμφίδρομη σχέση του Διαβήτη με την Ουλίτιδα & Περιοδοντίτιδα
Τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη είναι πιο ευάλωτα σε ασθένειες και μολύνσεις όπως η ουλίτιδα που εντάσσεται στις βακτηριακές λοιμώξεις των ούλων. Τελευταίες έρευνες... Η αμφίδρομη σχέση του Διαβήτη με την Ουλίτιδα & Περιοδοντίτιδα

Τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη είναι πιο ευάλωτα σε ασθένειες και μολύνσεις όπως η ουλίτιδα που εντάσσεται στις βακτηριακές λοιμώξεις των ούλων. Τελευταίες έρευνες δείχνουν πως οι διαβητικοί ασθενείς εμφανίζουν στατιστικά υψηλότερα ποσοστά προσβολής από περιοδοντικές νόσους και ότι ο δεσμός μεταξύ διαβήτη και ουλίτιδας είναι ισχυρότερος, καθώς βρέθηκε ότι υπάρχει σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο αυτών παθήσεων!

Τι είναι η ουλίτιδα?

Είναι μια παθολογική κατάσταση των ούλων, που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή και αιμορραγία του βλεννογόνου των ούλων. Προκαλείται λόγω της αμυντικής δράσης του οργανισμού κατά των τοξινών που παράγουν τα βακτήρια που ζουν στη στοματική κοιλότητα. Έχει ως αποτέλεσμα κακοσμία της αναπνοής και την χαλαρή στήριξη των δοντιών από τα ούλα κάνοντας τα να φαίνονται πιο πολύ. Η ουλίτιδα συνήθως προκαλείται από την πέτρα που  καλύπτει τη βάση του δοντιού η οποία ερεθίζει την περιοχή και επιτρέπει στους μικροοργανισμούς να δράσουν αρνητικά στην στοματική κοιλότητα. Το αποτέλεσμα της ουλίτιδας είναι τα ούλα να πέφτουν παροδικά, το δόντι ‘’ξεγυμνώνεται’’ και η ρίζα του μένει ακάλυπτη μέχρι να διαλυθεί.

Συμπτώματα της ουλίτιδας

  • Πρησμένα και κόκκινα ούλα
  • Αιμορραγία ούλων αυτόματη ή κατά το βούρτσισμα των δοντιών
  • Πόνος των ούλων και των ριζών του δοντιού

Πως ο διαβήτης επιδεινώνει το πρόβλημα της ουλίτιδας?

Όπως όλοι γνωρίζουμε ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση και διαταραχή μεταβολισμού της γλυκόζης που είναι αποτέλεσμα ελαττωμένης ή απουσίας έκκρισης της ορμόνης ινσουλίνης.

Η σύνδεση του διαβήτη με την ουλίτιδα έχει μελετηθεί αρκετά και έχουν προταθεί αρκετοί πιθανοί τρόποι επίδρασης:

  • Αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων: Το ανοσοποιητικό σύστημα του διαβητικού ασθενούς είναι συνήθως πιο αδύναμο από κάποιον χωρίς διαβήτη. Αυτή η μειωμένη ικανότητα των οργανισμού να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης μολύνσεων όπως η ουλίτιδα.
  • Μειωμένη ικανότητα επούλωσης: Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του διαβήτη είναι και η μείωση της ικανότητας επούλωσης πληγών. Σαν αποτέλεσμα, σε μια περίπτωση ελαφριάς ουλίτιδας μπορεί να εξελιχθεί εύκολα σε περιοδοντίτιδα.
  • Αυξημένα επίπεδα γλυκόζης: Η ζάχαρη σαν τροφή και σαν συστατικό αίματος αποτελεί κύριο θρεπτικό συστατικό για την ανάπτυξη και πολλαπλασιασμό μικροοργανισμών και μικροβίων. Ένας αρρύθμιστος διαβήτης αποτελεί το κατάλληλο περιβάλλον για την επέκταση της οδοντικής πλάκας ( πέτρας ) που προκαλεί την ουλίτιδα.
  • Δομικές κυτταρικές βλάβες: Η υψηλή συγκέντρωση σακχάρου προκαλεί και δομικές βλάβες στα αγγεία (λέπτυνση) και τα κύτταρα του οργανισμού κάνοντας τα πιο ευάλωτα σε παθήσεις όπως η ουλίτιδα.
  • Ξηροστομία: Ο διαβήτης προκαλεί ξηροστομία που είναι ένας από τους επιβαρυντικούς παράγοντες για εκδήλωση ουλίτιδας.

Πως μπορεί να γίνει πρόληψη της ουλίτιδας στους διαβητικούς?

Καταρχάς το πιο σημαντικό από όλα είναι η διατήρηση της γλυκόζης σε φυσιολογικά επίπεδα. Έτσι αποφεύγεις πολλές επιπλοκές όχι μόνο τις οδοντικές. Διατηρώντας καλή υγεία των δοντιών και των ούλων με καθημερινή στοματική υγιεινή μέσω του σχολαστικού πλυσίματος των δοντιών, την χρήση ειδικού στοματικού διαλύματος και φυσικά χρήση οδοντικού νήματος επιτυγχάνεται η πρόληψη επιπλοκών του διαβήτη που θα μπορούσαν να προκληθούν από την εμφάνιση ενός περιοδοντικού προβλήματος. Παράλληλα, κρατώντας τα επίπεδα σακχάρου υπό έλεγχο, μειώνονται οι πιθανότητες εμφάνισης ουλίτιδας και περιοδοντίτιδας.

Οι ασθενείς με διαβήτη θεωρούνται ως μιά ομάδα υψηλού κινδύνου για παθήσεις των ούλων, και πρέπει να βρίσκονται υπό τακτικό περιοδοντικό έλεγχο (κάθε 6 μήνες!) ώστε τυχόν προβλήματα ουλίτιδας να εντοπισθούν και να θεραπευθούν το ταχύτερο δυνατόν. Η περιοδοντική θεραπεία σε διαβητικούς ασθενείς είναι η ίδια με τους μη διαβητικούς. Συνήθως συνδυάζεται και με χορήγηση αντιβιοτικών για να υποστηριχθεί η ικανότητα του οργανισμού για καταπολέμηση της μόλυνσης των ούλων.

Ένας ασθενής που ο διαβήτης του είναι φτωχά ελεγχόμενος και ο οποίος έχει υψηλά επίπεδα γλυκόζης θα πρέπει να απευθυνθεί πρώτα σε ένα γιατρό πριν εκτελεσθεί μια μη επείγουσα οδοντιατρική επέμβαση.

 

Shares

Σχετικά άρθρα

Αποδοχή
Η ιστοσελίδα glykouli.gr χρησιμοποιεί cookies για τη βελτίωση των υπηρεσιών της. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Shares