«Πως ο διαβήτης άλλαξε τη ζωή μου…» Ιστορίες διαβητικών που όλοι θα λατρέψετε! «Πως ο διαβήτης άλλαξε τη ζωή μου…» Ιστορίες διαβητικών που όλοι θα λατρέψετε!
Πρόσφατα μας ήρθε στα εισερχόμενα ένα μήνυμα από μια φίλη μας στις ΗΠΑ, που έλεγε ότι υπάρχει μια καταπληκτική σελίδα που δεν πρέπει να προσπεράσουμε!... «Πως ο διαβήτης άλλαξε τη ζωή μου…» Ιστορίες διαβητικών που όλοι θα λατρέψετε!

Πρόσφατα μας ήρθε στα εισερχόμενα ένα μήνυμα από μια φίλη μας στις ΗΠΑ, που έλεγε ότι υπάρχει μια καταπληκτική σελίδα που δεν πρέπει να προσπεράσουμε! Έτσι λοιπόν βρήκαμε τη yourejustmytype.com, μια σελίδα με βάση τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία προσφέρει προς ανάγνωση ιστορίες και περιπέτειες νέων (και όχι μόνο) διαβητικών, οι οποίοι αφηγούνται τις λεπτομέρειες της ζωής τους, την οποία άλλαξε ο διαβήτης και το πόσο πολύ επηρεάζεται η καθημερινότητα τους από αυτή την ασθένεια.

Πολλοί από εμάς έχουμε ταυτιστεί με κάποια από τις παρακάτω περιπτώσεις και διαβάζοντας τα κείμενα αυτών των ανθρώπων, θεωρήσαμε ότι πρέπει να μεταφράσουμε μερικές από τις καλύτερες αφηγήσεις και να τις μοιραστούμε μαζί σας.

Courtney, 32 ετών, 26 χρόνια με τον διαβήτη

«Ο διαβήτης τύπου 1 και εγώ έχουμε μια βαθειά σχέση από το 1992. Δεν έχω κάποια θυελλώδη ιστορία διάγνωσης όπως μερικοί, μιας και ο μπαμπάς και ο αδερφός μου έχουν επίσης διαβήτη τύπου 1, οπότε ευτυχώς έπεσα στα μαλακά όσον αφορά τις γνώσεις. Οι άνθρωποι συνήθως σοκάρονται όταν μαθαίνουν για τη ζωή της οικογένειας με τον διαβήτη, αλλά το βλέπουμε πολύ χαλαρά και άνετα. Έχουμε μάθει να βοηθάμε ο ένας τον άλλο μέσω της κατανόησης και της εμψύχωσης, να υπάρχει δίπλα ένα αυτί για να ακούσει όταν ο διαβήτης απλά είναι χάλια, και ας είμαστε ειλικρινείς… να δανειζόμαστε προμήθειες όταν έχουμε ανάγκη! Φυσικά ποτέ δεν είχαμε προβλέψει ή θέλαμε αυτό το σενάριο, αλλά τι να κάνει κανείς; Προσπάθησε να βγάλεις το καλύτερο από αυτό, χρησιμοποίησε το για καλό και συνέχισε.»

«Αυτή τη στιγμή δουλέυω στο JDRF, έναν οργανισμό που χρηματοδότεί τις έρευνες που αφορούν τον διαβήτη τύπου 1. Καθημερινά γνωρίζω νεοδιαγνωσθέντες και τους προσφέρω πόρους και εκπαίδευση, σύνδεση με την κοινότητα και πάνω απ’ όλα… ελπίδα. Ο διαβήτης γίνεται η νέα σου καθημερινότητα, αλλά δεν πρέπει να σε σταματήσει από το να ζεις στο μέγιστο τη ζωή σου. Αν και πολλές φορές με υπερκαλύπτει ο διαβήτης, τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελαμτική μου ζωή, ξέρω ότι δεν θα ήμουν το άτομο που είμαι σήμερα χωρίς την άντοχη που μου έδωσε ο βίος με τον διαβήτη. Η πιο δυνατή μου συμβουλή για όσους πάσχουν είναι να μην φοβάστε! Δοκιμάστε νέες τεχνολογίες που θα σας βοηθήσουν, φτιάξτε τη δική σας κοινότητα υποστήριξης και ενημερώστε όλους γύρω σας για τον διαβήτη!»

Diana, 28 ετών, 16 χρόνια με τον διαβήτη

«Έχω ρωτηθεί άπειρες φορές «Ουάου, ακόμα χρησιμοποιείς βομβητή;» ή «Είναι ένα από τα παλιά iPod; Τέλειο!». Και είναι η αντλία της ινσουλίνης μου! Το ίδιο έγινε και με τον παλιό μου καταγραφέα γλυκόζης. Ήμουν 2 ώρες στην τάξη της σχολής και έκανα μια μακροσκελή παρουσίαση άρχισε ο μετρητής να χτυπάει, ειδοποιώντας με για απότομη πτώση. Η καθηγήτρια θεώρησε ότι ήταν συναγερμός για φωτιά (δεν είχα ιδέα ότι ακουγόταν ΤΟΣΟ δυνατά) και μας φώναξε για να βγούμε από την αίθουσα, ώσπου τους είπα «όχι μην πανικοβάλλεστε, είναι το πάγκρεας μου που προσπαθεί πάλι να με σκοτώσει..» και κάπως έτσι εξήγησα τι γίνεται, αλλά και πάλι ήταν ντροπιαστικό!

«Όταν ήμουν περίπου 10, ΛΑΤΡΕΥΑ τη συλλογή βιβλίων «babysitter club» που είχε η αδερφή μου. Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας ήταν η Stacy McGi που είχε διαβήτη. Όταν άρχισα να αισθάνομαι άρρωστη, ανέτρεξα σε όλα αυτά τα βιβλία πάλι και ενημέρωσα τους γονείς μου ότι είχα διαβήτη, απλά και μόνο από τα συμπτώματα και τις εμπειρίες που γράφονταν στα βιβλία. Πολλά χρόνια μετά, έστειλα γράμμα στη συγγραφέα, για να την ευχαριστήσω!»

Erik, 26 ετών, 10 χρόνια με τον διαβήτη

«Τρώω περίπου ένα βάζο φυστικοβούτυρο άνα 2-3 μέρες όσοπεριοδεύω ανά τη χώρα με το ποδήλατο. Οι περισσότερες κουβέντες έξω από τα μαγαζιά στην άκρη του δρόμου ξεκινούν με μια παρόμοια ερώτηση, «Τρως φυστικοβούτυρο όταν κάνεις ποδήλατο»; Κάτι που έμαθα για τους ποδηλάτες, είναι ότι οι αθλητές πεινάνε συνέχεια. Όλες αυτές οι θερμίδες που τρώω είναι το καύσιμο για τις πολλές ώρες επάνω στη σέλα. Μπορείς ξεκάθαρα να καταλάβεις ότι είμαι ποδηλάτης με διαβήτη τύπου 1 από τον τρόπο που έχω τοποθετήσει τα πράγματα στο τιμόνι. Ανάμεσα στα σίδερα του ποδηλάτου στέκεται το τσαντάκι του πατέρα μου, που είχε μέσα το δίπλωμα οδήγησης του. Στα δεξιά έχει ένα βάζο φυστικοβούτυρο με ένα ροζ πιρούνι, στη μέση βρίσκεται ο καταγραφέας που χρησιμοποιώ για να βλέπω τις τιμές μου και αριστερά ένα βάζο με gel για όταν υπάρχει κάποια υπογλυκαιμία. Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος ή συμβουλή για να φτιάξεις το δικό σου σετ. Όλοι κάνουμε πειραματισμούς μς το σώμα μας και φυσικά έχω αρκετές αποτυχίες και δυσκολίες. Αυτό που δεν μπορώ να πιστέψω, είναι ότι πλησιάζω το ένα έτος που βρίσκομαι στον δρόμο! Υπάρχει ένας βετεράνος του ναυτικού που συνάντησα στην κορυφή ενός λόφου ο οποίος έκανε μια σύντομη περιγραφή όλης αυτής της περιπέτειας, λέγοντας «Κάνεις πράγματα που πολλοί δεν έχουν καν ονειρευτεί.«

 

Πηγή: yourejustmytype.com

Shares

Σχετικά άρθρα

Αποδοχή
Η ιστοσελίδα glykouli.gr χρησιμοποιεί cookies για τη βελτίωση των υπηρεσιών της. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Shares