Οι επιστήμονες επεξεργάζονται νανοκάψουλες υγιούς παγκρεατικού ιστού που θα ελέγχουν την παραγωγή ινσουλίνης
Οριστικό τέλος στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (νεανικό διαβήτη) φιλοδοξούν να δώσουν τα επιτεύγματα της νανοτεχνολογίας. Επιστήμονες, στο Εργαστήριο Νανοτεχνολογίας του Μιλάνου, εργάζονται για να δημιουργήσουν μια νανοκάψουλα στην οποία θα τοποθετούνται νησίδες υγιούς παγκρεατικού ιστού που στη συνέχεια θα μεταμοσχεύονται στο ήπαρ του διαβητικού και θα λειτουργούν ανεξάρτητα παράγοντας την ινσουλίνη που χρειάζεται ο οργανισμός.
Το φιλόδοξο ερευνητικό πρόγραμμα του Εργαστηρίου Νανοτεχνολογίας του Μιλάνου βρίσκεται στο αρχικό στάδιο των in vivo κλινικών μελετών και αν όλα πάνε καλά σε μία δεκαετία θα υπάρχει οριστική θεραπεία για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι.
«Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι είναι μια αυτοάνοση νόσος, δηλαδή ο οργανισμός καταστρέφει το πάγκρεας το οποίο αναγνωρίζει ως ξένο σώμα. Έτσι ο κατεστραμμένος παγκρεατικός ιστός δεν παράγει ινσουλίνη. Η ιδέα είναι να πάρουμε από έναν δότη νησίδες του Langerhans, δηλαδή υγιή παγκρεατικό ιστό, να τον βάλουμε μέσα σε μία νανοκάψουλα και στη συνέχεια να τον μεταμοσχεύσουμε στο ήπαρ. Η νανοκάψουλα αυτή είναι από πολυμερικά υλικά και το πλεονέκτημα είναι ότι το περίβλημά της είναι τόσο λεπτό που η παραγωγή ινσουλίνης γίνεται σαν να μην υπάρχει το περίβλημα. Από την άλλη το περίβλημα “καμουφλάρει” τις νησίδες του υγιούς παγκρεατικού ιστού έτσι ώστε ο οργανισμός να μην τις αναγνωρίζει ως ξένο σώμα και κατά συνέπεια να μην τις καταστρέφει» εξήγησε η επικεφαλής της ομάδας νανοϊατρικής του Εργαστηρίου Νανοτεχνολογίας του Μιλάνου, Silke Krol, η οποία βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη συμμετέχοντας στο διεθνές συνέδριο Nanotexnology 2013.
