Παιδί και Διαβήτης Τύπου 1: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

Γράφει ο Χρήστος Μπαρτσόκας, Ομότιμος Καθηγητής Παιδιατρικής – Σύμβουλος του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών
Ο τύπου 1 διαβήτης (παλαιότερα γνωστός ως ινσουλινοεξαρτώμενος ή νεανικός διαβήτης) είναι συνέπεια αυτοάνοσης καταστροφής των ινσουλινοπαραγωγών β-κυττάρων του παγκρέατος που οδηγεί σε ανεπάρκεια ινσουλίνης και αύξηση της γλυκόζης στο αίμα και τα ούρα. Κλασικά συμπτώματα της νόσου του τύπου 1 διαβήτη είναι πολυουρία, πολυδιψία και απώλεια βάρους. Η αιτιολογία του τύπου 1 διαβήτη παραμένει αδιευκρίνιστη, ενώ παγκοσμίως η συχνότητα εμφάνισής του αυξάνεται συνεχώς. Η ισόβια χορήγηση ινσουλίνης είναι απαραίτητη για την επιβίωση του διαβητικού παιδιού, ενώ η καλή ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα θα προλάβει σοβαρές επιπλοκές, αμφιβληστροειδοπάθεια, νευροπάθεια και καρδιαγγειακές βλάβες.
Πρόσφατες στατιστικές μελέτες στη χώρα μας έχουν δείξει ότι ο τύπος 1 διαβήτη εμφανίζεται σε περίπου 10 ανά 100.000 παιδιά κάθε χρόνο. Η συχνότητα του διαβήτη τύπου 1 δηλαδή, στην Αθήνα με συνολικά 600.000 παιδιά, είναι 60-65 νέες περιπτώσεις κάθε χρόνο. Εντύπωση, ωστόσο, προκαλεί η αύξηση των νέων περιπτώσεων διαβήτη ιδιαίτερα στα τρία πρώτα χρόνια ζωής. Παράλληλα με την κλασική μορφή του τύπου 1 διαβήτη, υφίστανται σπάνιες μορφές διαβήτη που χρήζουν εξειδικευμένου διαγνωστικού ελέγχου και διαφορετικής θεραπευτικής αντιμετώπισης, π.χ. υπογλυκαιμικών δισκίων αντί ενέσεων ινσουλίνης.
Το Διαβητολογικό Τμήμα του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών αποτελεί πλήρως αναπτυγμένη και εξοπλισμένη νοσηλευτική μονάδα για την αντιμετώπιση βρεφών, παιδιών και εφήβων με τύπου 1 σακχαρώδη διαβήτη, καθώς και των σπανιότερων μορφών διαβήτη (MODY κλπ). Το Διαβητολογικό Τμήμα είναι στελεχωμένο από εξειδικευμένους ιατρούς, ψυχολόγο και διατροφολόγο, οι οποίοι και καλύπτουν επί 24ώρου βάσεως τις ανάγκες, τόσο των νοσηλευόμενων παιδιών και εφήβων με διαβήτη, όσο και τη μακροχρόνια παρακολούθησή τους επί εξωτερικής βάσεως.
Σημαντική για τη μελλοντική εξέλιξη κάθε ατόμου με σακχαρώδη διαβήτη, είναι η συνεχής ιατρική φροντίδα και η εκπαίδευση σχετικά με την καθημερινή αντιμετώπιση, τόσο του ίδιου του διαβητικού παιδιού, όσο και της οικογένειάς του, ιδίως για τα νεαρότερα άτομα. Έτσι, μετά την αρχική ρύθμιση του σακχάρου επακολουθεί συνεχής πολυεπιστημονική εκπαίδευση.
Πηγή: http://www.infokids.gr