Το εκχύλισμα μιας φυσικής χρωστικής ουσίας ενδέχεται να είναι το εισιτήριο για να δημιουργήσουμε «διαβητικό» ψωμί, σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης.
Η ομάδα επιστημόνων τροφίμων του πανεπιστημίου ανακάλυψε μια βιώσιμη συνταγή για το ψωμί χρησιμοποιώντας ανθοκυανίνη, μια ουσία η οποία εξάγεται από το μαύρο ρύζι. Οι επιστήμονες κατέληξαν πως το ψωμί που φτιάχτηκε με την συγκεκριμένη χημική ένωση απορροφάται με αργό ρυθμό από τον οργανισμό, κάτι που βελτιώνει τον έλεγχο του σακχάρου.
Η ανθοκυανίνη είναι ένα φυσικό φλαβονοειδές – ένα από τα πολλά που υπάρχουν στα φρούτα και τα λαχανικά και είναι υπεύθυνη για τα ζωντανά τους χρώματα. Η χρωστική αυτή είναι επίσης υψηλή σε αντιοξειδωτικά συστατικά.
Αυτή είναι η πρώτη έρευνα που εξετάζει πως συμπεριφέρεται η ανθοκυανίνη όταν ενσωματώνεται στο ψωμί.
Αργή πέψη = Καλύτερος έλεγχος σακχάρου
Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως ο ρυθμός της πέψης μειώθηκε κατά 12.8% όταν καταναλώθηκε ψωμί που περιείχε 1% εκχύλισμα ανθοκυανίνης. Ο ρυθμός πέψης έπεσε ακόμα περισσότερο όταν το εκχύλισμα αυξήθηκε σε 4%.
Ο καθηγητής Zhou Weibiao, υπεύθυνος για το πρόγραμμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, είπε: “Παρά την αντιοξειδωτική ικανότητα και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στην υγεία, η γνώση για τη χρήση της ανθοκυανίνης ως συστατικό σε τρόφιμα, ιδιαίτερα σε ημι-στέρεα προϊόντα, είναι πολύ περιορισμένη. Θέλαμε να ερευνήσουμε τη δυνατότητα της ενσωμάτωσης της ανθοκυανίνης στο ψωμί, ώστε να κατανοήσουμε πώς επηρεάζει την διαδικασία της πέψης και να δούμε την επίδρασή της στην ποιότητα του ψωμιού“.
Σε προηγούμενη έρευνα, η ίδια ομάδα επιστημόνων βρήκε πως το ψωμί που ψήνεται με εκχύλισμα ανθοκυανίνης διατηρεί κατά 80% την αντιοξειδωτική του ικανότητα.
“Ελπίζουμε να υπάρξουν περαιτέρω έρευνες που θα ενσωματώνουν την ανθοκυανίνη και σε άλλες τροφές, όπως στα μπισκότα» λέει ο καθηγητής Zhou. «Η ομάδα μας ανυπομονεί να ερευνήσει τη δυνατότητα να υπάρξει συνεργασία με βιομηχανίες έτσι ώστε να συστήσει το ψωμί με ανθοκυανίνη στην αγορά“.
GlykouliGr
Πηγή: National University of Singapore
