Ελπίδες για τη δημιουργία νέου αντι-διαβητικού φαρμάκου δίνει μία ουσία που περιέχει το χαμομήλι, η οποία μετά από κλινικές δοκιμές έδειξε ότι προφυλάσσει από επιπλοκές του διαβήτη τύπου ΙΙ. Μία άλλη μελέτη δείχνει πως οι γυναίκες με οικογενειακό ιστορικό και παχυσαρκία μπορούν να μειώσουν κατά 22% τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη.
Συγκεκριμένα, σε μελέτη που έγινε σε αρουραίους, η ουσία που περιέχεται στο πόσιμο χαμομήλι φέρεται να μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και να αναστέλλει τη δράση ενός ενζύμου που σχετίζεται με ανάπτυξη διαβητικών επιπλοκών όπως είναι η απώλεια όρασης και βλάβες στους νεφρούς και τα νεύρα.
Στο πλαίσιο της μελέτης που πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο Τογιάμα της Ιαπωνίας, ερευνητές σίτισαν για 21 ημέρες ομάδα διαβητικών αρουραίων με εκχύλισμα χαμομηλιού και συνέκριναν την κατάσταση της υγείας τους με αρουραίους που έκαναν φυσιολογική «διαβητική διατροφή».
Τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά, μιας και οι αρουραίοι που τράφηκαν με εκχύλισμα χαμομηλιού είχαν σημαντικά μειωμένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, οι εξετάσεις έδειξαν μείωσης της δράσης του ενζύμου «αλδοζική ρεντουκτάση» σε δείγματα ιστών από την ομάδα μελέτης.
Αυτό το ένζυμο μετατρέπει τη γλυκόζη σε ένα άλλο σάκχαρο, τη σορβιτόλη. Στους ανθρώπους με διαβήτη τύπου ΙΙ, η δράση της αλδοζικής ρεντουκτάσης αυξάνει αναλόγως τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
Πάντως παρά τα εξαιρετικά ευρήματα της μελέτης η Δρ Βικρόρια Κινγκ από τη βρετανική μη κερδοσκοπική οργάνωση κατά του διαβήτη «DiabetesUK», εξηγεί πως «δεν θα συνιστάται σε πάσχοντες από διαβήτη να αυξήσουν την κατανάλωση χαμομηλιού ακόμη, καθώς χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να δοθούν ακριβείς οδηγίες».
Ακόμη μία σημαντική έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης και χρηματοδοτήθηκε από τη Βρετανική Καρδιολογική Εταιρεία δείχνει με ποιο τρόπο μπορούν οι γυναίκες υψηλού κινδύνου να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου ΙΙ.
Μετά από επτά εβδομάδες προγραμματισμένης προπόνησης που υπεβλήθησαν γυναίκες, η αντίσταση στην ινσουλίνη, που είναι ο σημαντικότερος βιολογικός παράγοντας κινδύνου ανάπτυξης διαβήτη, μειώθηκε κατά 22%.
Το πρόγραμμα άσκησης βασιζόταν σε «καρδιαγγειακής» δράσης ασκήσεις όπως είναι το τρέξιμο, η κωπηλασία σε μηχάνημα, το αερόμπικ και το ποδήλατο.
