Η φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της μαλάριας ή αλλιώς ελονοσίας, μπορεί να παίξει ρόλο στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, αποκαλύπτει νέα έρευνα
Η αρτεμισινίνη είναι ένα όνομα που δόθηκε σε μια ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους με την τροπική ασθένεια που μεταδίδεται μέσω των κουνουπιών.
Μια ομάδα στην Αυστρία πιστεύει πως τα φάρμακα αυτά μπορούν να είναι η αφορμή να ενεργοποιηθούν τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στο σώμα μεταλλάσσοντας γενετικά τα άλφα κύτταρα.
Στην έρευνά τους, οι ερευνητές από το Ερευνητικό Κέντρο Μοριακής Ιατρικής CeMM βασίστηκαν πάνω σε προηγούμενη έρευνα που έδειξε πως τα άλφα κύτταρα μπορούν να αναπληρώσουν κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, μετά την απώλεια των βήτα κυττάρων. Η καταστροφή αυτή των βήτα-κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη είναι χαρακτηριστική στον διαβήτη Τύπου 1.
Τα άλφα και βήτα κύτταρα το σώματος δουλεύουν μαζί για να ρυθμίσουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Τα βήτα κύτταρα κανονικά παράγουν ινσουλίνη που ρίχνει το σάκχαρο και τα άλφα κύτταρα παράγουν την ορμόνη γλυκαγόνη που ανεβάζει το σάκχαρο όποτε χρειάζεται. Και οι δύο τύποι κυττάρων, ωστόσο, είναι ευέλικτοι.
Μερικές έρευνες έχουν ήδη δείξει πως τα άλφα κύτταρα μπορούν να αναπληρώσουν τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη έπειτα από μεγάλη απώλεια βήτα κυττάρων. Η διαδικασία μεταμόρωσης γίνεται από έναν επιγενετικό ρυθμιστή που ονομάζεται Arx.
Ο Δρ Στέαν Κιούμπισεκ, επικεφαλής της έρευνας, είπε: «Το Arx ρυθμίζει πολλά γονίδια που είναι σημαντικά για την λειτουργικότητα ενός άλφα κυττάρου. Προηγούμενη δουλειά του συνεργάτη μας Πάτρικ Κόλομπατ και της ομάδας του, έδειξε πως ένας γενετικός θάνατος του Arx οδηγεί σε μετατροπή των άλφα κυττάρων σε βήτα κύτταρα».
Ελέγχοντας τις διαφορετικές επιδράσεις από εγκεκριμένα φάρμακα στα άλφα κύτταρα, οι ερευνητές βρήκαν πως οι αρτεμισινίνες μιμούνται την ίδια επίδραση που έχει η απώλεια ενός Arx.
Ο Δρ Κιούμπισεκ είπε: «Με την έρευνά μας θα μπορούσαμε να δείξουμε ότι οι αρτεμισινίνες αλλάζουν το επιγενετικό πρόγραμμα των άλφα κυττάρων που παράγουν γλυκαγόνη και προκαλούν βαθιές αλλαγές στη βιοχημική τους σύσταση».
Τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική έκδοση «Cell» δείχνουν πως το ίδιο πράγμα θα μπορούσε να συμβεί στο ανθρώπινο σώμα.
Ο Δρ Κιούμπικ προσθέτει: «Προφανώς, η μακροχρόνια επίδραση των αρτεμισινίνων χρειάζεται να ελεγχθεί. Ειδικά από τη στιγμή πως η αναγεννητική ικανότητα των ανθρώπινων άλφα κυττάρων είναι ακόμα άγνωστη. Επιπλέον, τα νέα βήτα κύτταρα πρέπει να προστατεύονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Είμαστε όμως αισιόδοξοι πως η ανακάλυψη των αρτεμισινίνων και ο μηχανισμός δράσης τους, μπορούν να δημιουργήσουν το έδαφος για μια παντελώς νέα θεραπεία για τον διαβήτη Τύπου 1»
