Η περίπτωση της αντίστασης στην ινσουλίνη είναι ένας φανταστικός παράγοντας για τη ρύθμιση του ύπνου. Συγκεκριμένα, μια αυξανόμενη αντίσταση στην ινσουλίνη αντιστρατεύει την παραγωγή και τη δράση της ορμόνης του ύπνου , η οποία είναι η μελατονίνη.
Η μελατονίνη για να «δουλέψει» σωστά χρειάζεται την υποστήριξη του σωστού μεταβολισμού της κορτιζόλης, ο οποίος πάλι «καθοδηγείται» από την αντίσταση στην ινσουλίνη. Όλα αυτά μαζί έχουν σαν κύριο στόχο την απενεργοποίηση των διεγερτικών υποδοχέων μια συγκεκριμένης ουσίας, δηλαδή του λεγόμενου ασπαρτικού οξέος, που ρυθμίζει ουσιαστικά τον ύπνο.
Μια αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη έχει σαν αποτέλεσμα τη διαταραχή της μελατονίνης και τον κακό ύπνο. Άρα λοιπόν στις περιπτώσεις που έχουμε να κάνουμε με χρόνιες διαταραχές του ύπνου ή άλλα προβλήματα τέτοιας φύσης, είναι υποχρεωτικό να κοιτάμε και τη γλυκόζη , όπως και την αντίσταση στην ινσουλίνη σε συνδυασμό με τη δράση της κορτιζόλης.
Πηγή: bioneurologics.gr
