Στο περσινό συνέδριο της ADA παρουσιάστηκε το teplizumab, ένα φάρμακο που κατάφερε να καθυστερήσει την εμφάνιση διαβήτη τύπου 1 σε άτομα με μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης της ασθένειας, για περισσότερα από δύο χρόνια. Αυτή ήταν η πρώτη μελέτη που έγινε ποτέ σε ανθρώπους, κατά την οποία φάνηκε ότι το φάρμακο καθυστέρησε την εμφάνιση διαβήτη τύπου 1.
Η έρευνα όμως συνεχίζεται και σας παρουσιάζουμε τα νεότερα στοιχεία.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν τα άτομα που δεν εμφάνισαν διαβήτη κατά τη διάρκεια της έρευνας και διαπίστωσαν ότι η επίδραση του teplizumab συνεχίζει να υφίσταται: 50% των ατόμων που έλαβαν teplizumab συνεχίζουν να ζουν χωρίς διαβήτη, σε σύγκριση με το 22% των ανθρώπων που έλαβαν το εικονικό φάρμακο, ενώ σε άλλα άτομα η εμφάνιση του διαβήτη καθυστέρησε κοντά στα 3 χρόνια (35 μήνες).
Τα αποτελέσματα αυτά παρουσίασε στο φετινό συνέδριο της ADA, η Emily Sims M.D., επίκουρος καθηγήτρια παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Indiana και ερευνήτρια επιχορηγούμενη από το JDRF.
Σημαντικό είναι να σημειωθεί ότι όσοι συμμετείχαν στην έρευνα – και αυτοί που έλαβαν teplizumab και αυτοί που έλαβαν εικονικό φάρμακο – πριν την λήψη του φαρμάκου παρουσίαζαν προοδευτική μείωση στο βιοδείκτη που μετρά την ικανότητα του σώματος να παράγει ινσουλίνη – το C πεπτίδιο. Στην ομάδα ανθρώπων που έλαβαν teplizuman η παραγωγή C-πεπτιδίου αυξήθηκε μετά τη θεραπεία, ιδιαίτερα τους πρώτους 6 μήνες.
Επιπλέον, η αύξηση του C-πεπτιδίου συσχετίστηκε με μια κατάσταση «εξάντλησης» των «κακών» ανοσοκυττάρων. Ήταν δηλαδή σαν τα ανοσοκύτταρα να έχασαν τη δυναμική τους με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεχίσουν την επίθεσή τους στα βήτα κύτταρα.
Είναι λοιπόν δυνατόν η «εξουθένωση» των «κακών» ανοσοκυττάρων να οδηγήσει σε καθυστέρηση εμφάνισης ή και αποτροπή του διαβήτη τύπου 1; Αν και δεν έχουμε φτάσει ακόμη στο επιθυμητό αποτέλεσμα, φαίνεται ότι είμαστε πλέον πολύ κοντά στην εποχή που ο διαβήτης τύπου 1 θα μπορεί να προληφθεί.
Πηγή: Beyond type 1
