Όταν ένας άνθρωπος μαθαίνει ότι έχει σακχαρώδη διαβήτη, το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτεί είναι ότι αυτό μπορεί να έχει συνέπειες στον ώμο του. Και όμως, μελέτες έχουν δείξει ότι και οι δύο μορφές σακχαρώδους διαβήτη (τύπου 1 και 2) σχετίζονται με τη μυστηριώδη διαταραχή της άρθρωσης του ώμου που αποκαλείται «παγωμένος ώμος» ή, πιο επιστημονικά, συμφυτική θυλακίτιδα.
Η πάθηση εκδηλώνεται σε τρία στάδια. Στο πρώτο, ο πάσχων ταλαιπωρείται επί εβδομάδες από ανεξήγητο πόνο, στο δεύτερο βασανίζεται επί μήνες από ακραία δυσκαμψία (ο ώμος του είναι σαν να έχει κοκαλώσει) και στο τρίτο η κινητικότητα του ώμου ανακτάται σταδιακά, με αργό ρυθμό. Υπολογίζεται πως η διαταραχή αυτή προσβάλλει το 2% έως 5% του γενικού πληθυσμού, αλλά μεταξύ των πασχόντων από σακχαρώδη διαβήτη το ποσοστό υπερβαίνει το 20%.
Επιπλέον, οι διαβητικοί φαίνεται να εκδηλώνουν πιο σοβαρές μορφές «παγωμένου ώμου», ενώ ο κίνδυνος που διατρέχουν αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία.
Δεν είναι σαφές τι ακριβώς προκαλεί τη διαταραχή στους διαβητικούς, αλλά οι επιστήμονες πιστεύουν πως με κάποιον τρόπο το περιττό σάκχαρο (γλυκόζη) συσσωρεύεται στον ώμο, συγκολλώντας τις ίνες κολλαγόνου που έχει η άρθρωση. Ως επακόλουθο της συγκόλλησης είναι ο περιορισμός της κινητικότητας της άρθρωσης.
Τα καλά νέα είναι πως υπάρχουν μέτρα για να προστατευθεί κανείς. Η καλή ρύθμιση του σακχάρου προφανώς είναι ένα από τα πιο σημαντικά που πρέπει να τηρούν οι πάσχοντες (και όχι μόνο για να προστατεύσουν τους ώμους τους). Εάν αρχίσουν να πονάνε, η χρήση θερμών επιθεμάτων και η λήψη αντιφλεγμονωδών με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού μπορεί να ανακουφίσουν.
Επιπλέον, οι διατάσεις των μυών (στρέτσινγκ) και η φυσικοθεραπεία μπορεί να συμβάλουν στην καταπολέμηση της δυσκαμψίας, ενώ μερικές φορές προλαμβάνουν και υποτροπή συμπτωμάτων.
Μια άλλη λύση είναι οι εγχύσεις κορτιζόνης, αν και μερικοί ειδικοί υποπτεύονται ότι η κορτιζόνη ενδέχεται να αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Όταν τίποτε άλλο δεν αποδίδει, οι γιατροί συνιστούν αρθροσκόπηση _ μία επέμβαση που γίνεται συνήθως χωρίς να απαιτείται νοσηλεία του ασθενούς και βασίζεται στην απομάκρυνση του ουλώδους ιστού που σχηματίζεται και στην απελευθέρωση των συνδέσμων της άρθρωσης. Μελέτες έχουν δείξει πως η αρθροσκόπηση ώμου έχει υψηλά ποσοστά επιτυχίας.
