Παχυσαρκία: Το κρέας ισοδύναμο με τη ζάχαρη

κρέας

H αυξημένη διαθεσιμότητα κρέατος μπορεί ενδεχομένως να συμβάλλει σημαντικά στην εμφάνιση παχυσαρκίας παγκοσμίως.

Νέα έρευνα αναφέρει ότι το κρέας είναι το ίδιο βλαβερό με τη ζάχαρη όσον αφορά την αυξημένη εμφάνιση περιστατικών παχυσαρκίας.
Σύμφωνα με ερευνητές του University of Adelaide, λιπαρά και υδατάνθρακες μπορούν να μας εφοδιάσουν με αρκετή ενέργεια για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες μας και χωνεύονται πιο γρήγορα από τις πρωτεΐνες– που σημαίνει ότι η ενέργεια που αποθηκεύεται στο κρέας χρησιμοποιείται αργότερα ή αν είναι περισσότερη από τις απαιτήσεις μας μετατρέπεται και αποθηκεύεται ως λίπος στο σώμα.
H αυξημένη διαθεσιμότητα κρέατος μπορεί ενδεχομένως να συμβάλλει σημαντικά στην εμφάνιση παχυσαρκίας παγκοσμίως.
Ο ερευνητής Wenpeng You, ανακάλυψε ότι η διαθεσιμότητα κρέατος θα μπορούσε να ευθύνεται για το 13% των ποσοστών παχυσαρκίας-ίδιο επίπεδο με τη ζάχαρη.
Αναφερόμενος στην έρευνά του, ο You δήλωσε ότι υπάρχει η άποψη ότι τα λιπαρά και οι υδατάνθρακες είναι οι κύριοι παράγοντες που συμβάλλουν στην παχυσαρκία.
Η έρευνα διαφέρει από προηγούμενες σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ κρέατος και παχυσαρκίας, που έχουν συνδέσει το περιεχόμενο του κρέατος σε λιπαρά με προβλήματα βάρους.
Σύμφωνα με τον You, η πρωτεΐνη στο κρέας είναι άμεσα υπεύθυνη.
Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο 18th International Conference on Nutrition and Food Sciences στη Ζυρίχη.
Πηγή: http://www.iatronet.gr/
 

Total
0
Shares
Σχετικά άρθρα

Αρόνια: το φυτό «φάρμακο»

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών, τα εκχυλίσματα των φύλλων και καρπών της αρόνιας έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες και θεραπεύουν πολλές ασθένειες, όπως φλεγμονές, καρδιοπάθειες, διαβήτη κ.α., διότι εμπεριέχουν χρήσιμες θεραπευτικές ουσίες, όπως ανθοκυανίνες, πολυφαινόλες, βιοφλαβονόλες, ταννίνες, ισταμίνες, σεροτονίνες κ.α.
 

Μεγάλες διαφορές μεταξύ των φύλων εντοπίστηκαν στον τρόπο με τον οποίο η διατροφή και η ινσουλίνη αναδιαμορφώνουν τους μυς για καλύτερο σάκχαρο στο αίμα
Περισσότερα

Μεγάλες διαφορές μεταξύ των φύλων εντοπίστηκαν στον τρόπο με τον οποίο η διατροφή και η ινσουλίνη αναδιαμορφώνουν τους μυς για καλύτερο σάκχαρο στο αίμα

Η μελέτη είναι σημαντική επειδή τα ευρήματά της, ειδικά για το φύλο, υπογραμμίζουν την ανάγκη για προσαρμοσμένες στρατηγικές για την ανάπτυξη παρεμβάσεων που καταπολεμούν τον διαβήτη