Μια πρωτοποριακή μελέτη σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προς την εξάλειψη της ανάγκης για καθημερινές ενέσεις ινσουλίνης για άτομα με διαβήτη. Η μελέτη διεξήχθη από τον Επίκουρο Καθηγητή Shady Farah της Σχολής Χημικών Μηχανικών στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Technion—Ισραήλ, σε συνεργασία με το MIT και με το Πανεπιστήμιο Harvard, το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Science Translational Medicine.
Η έρευνα εισάγει ένα ζωντανό, κυτταρικό εμφύτευμα που μπορεί να λειτουργήσει ως αυτόνομο τεχνητό πάγκρεας, ουσιαστικά ένα ζωντανό φάρμακο μακροπρόθεσμα, χάρη σε μια νέα τεχνολογία κρυσταλλικής προστασίας. Μόλις εμφυτευτεί, το σύστημα λειτουργεί εξ ολοκλήρου μόνο του: ανιχνεύει συνεχώς τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, παράγει ινσουλίνη μέσα στο ίδιο το εμφύτευμα και απελευθερώνει την ακριβή ποσότητα που χρειάζεται—ακριβώς όταν χρειάζεται. Στην πραγματικότητα, το εμφύτευμα γίνεται ένα αυτορρυθμιζόμενο όργανο παραγωγής φαρμάκων μέσα στο σώμα, χωρίς να απαιτεί εξωτερικές αντλίες, ενέσεις ή παρέμβαση του ασθενούς.
Μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις της μελέτης αντιμετωπίζει την μακροχρόνια πρόκληση της ανοσολογικής απόρριψης, η οποία έχει περιορίσει την επιτυχία των κυτταρικών θεραπειών για δεκαετίες. Οι ερευνητές ανέπτυξαν μηχανικά τροποποιημένους θεραπευτικούς κρυστάλλους –που ονομάζονται «κρυσταλλική ασπίδα» – που προστατεύουν το εμφύτευμα από το ανοσοποιητικό σύστημα, εμποδίζοντάς το να αναγνωριστεί ως ξένο αντικείμενο. Αυτή η προστατευτική στρατηγική επιτρέπει στο εμφύτευμα να λειτουργεί αξιόπιστα και συνεχώς για αρκετά χρόνια.
Η τεχνολογία έχει ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία σε μοντέλο ποντικού για αποτελεσματική και μακροπρόθεσμη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και σε μη ανθρώπινα πρωτεύοντα για τη βιωσιμότητα και τη λειτουργικότητα των κυττάρων. Αυτά τα αποτελέσματα αντιπροσωπεύουν ένα κρίσιμο ορόσημο και υποστηρίζουν έντονα τις δυνατότητες μελλοντικής εφαρμογής σε ανθρώπους ασθενείς.
Από τη μεταδιδακτορική γνώση στην παγκόσμια συνεργασία
Ο Επίκουρος Καθηγητής Farah ξεκίνησε να αναπτύσσει την ιδέα με συναδέλφους του το 2018 κατά τη διάρκεια της μεταδιδακτορικής του υποτροφίας στο MIT και στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης/Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, υπό την επίβλεψη του Καθηγητή Daniel Anderson και του Καθηγητή Robert (Bob) Langer, παγκόσμιου ηγέτη στη μηχανική ιστών και συνιδρυτή της Moderna.
Σήμερα, η έρευνα συνεχίζεται στο εργαστήριο του καθηγητή Farah στο Technion, σε στενή συνεργασία με κορυφαία ιδρύματα των ΗΠΑ, όπως το MIT, το Harvard, το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, το Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης και η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.
Μια πλατφόρμα με εκτεταμένες δυνατότητες
Ενώ η άμεση εστίαση είναι ο διαβήτης, οι ερευνητές τονίζουν ότι αυτή η εμφυτεύσιμη πλατφόρμα κλειστού βρόχου θα μπορούσε να προσαρμοστεί για τη θεραπεία ενός ευρέος φάσματος χρόνιων παθήσεων που απαιτούν συνεχή χορήγηση βιολογικών θεραπευτικών – συμπεριλαμβανομένης της αιμορροφιλίας και άλλων μεταβολικών ή γενετικών ασθενειών.
Εάν μεταφερθεί με επιτυχία στην κλινική πράξη, αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο αντιμετώπισης των χρόνιων ασθενειών, μεταβαίνοντας από την επαναλαμβανόμενη χορήγηση φαρμάκων σε ζωντανές, αυτορρυθμιζόμενες θεραπείες που λειτουργούν άψογα από μέσα.
Διαβάστε ακόμα
