Η νηστεία σε εναλλασσόμενες ημέρες μειώνει την ινσουλινοαντίσταση σε υπέρβαρους ή παχύσαρκους ενήλικες, περισσότερο από ότι οι ολιγοθερμιδικές δίαιτες. Αυτό έδειξε το πόρισμα έκθεσης που δημοσιεύτηκε στο Obesity.
“Ένα βασικό ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι αν η νηστεία σε εναλλασσόμενες ημέρες επιφέρει μεγαλύτερες αλλαγές στους παράγοντες που ρυθμίζουν τη γλυκόζη του αίματος, σε σύγκριση με τις δίαιτες μειωμένων θερμίδων, σε άτομα που έχουν κίνδυνο να εμφανίσουν διαβήτη (π.χ. σε άτομα που έχουν αντίσταση στην ινσουλίνη, που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα),” γράφει η Krista A. Varady, Phd, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Κινησιολογίας και Διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σικάγο, και οι συνάδελφοί της. “Αυτά τα προκαταρκτικά ευρήματα δείχνουν ότι η διαλειμματική νηστεία μπορεί να είναι αποτελεσματικότερη από τον καθημερινό περιορισμό θερμίδων για μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη σε ενήλικες που διατρέχουν κίνδυνο για την εμφάνιση διαβήτη”.
Η Varady και οι συνάδελφοί της εξέτασαν τις μεταβολές στην ινσουλίνη νηστείας, στην αντίσταση στην ινσουλίνη, όπως υπολογίστηκε σύμφωνα με το Ομοιοστατικό μοντέλο αντίστασης στην ινσουλίνη, στο δείκτη μάζας σώματος, στη λιπώδη μάζα και σε αρκετούς άλλους παράγοντες, σε μια περίοδο 12 μηνών μεταξύ μιας ομάδας 43 ενηλίκων με δείκτη μάζας σώματος τουλάχιστον 25 kg/m2 και αντίσταση στην ινσουλίνη. Κατά τη διάρκεια των 12 μηνών, 11 συμμετέχοντες (μέση ηλικία 43 χρόνια, 81,8% γυναίκες), ακολούθησαν τη νηστεία εναλλασσόμενης ημέρας, ενώ 17 συμμετέχοντες (μέση ηλικία 42 χρόνια, 76,5% γυναίκες) ακολούθησαν νηστεία με περιορισμό θερμίδων, και οι υπόλοιποι 15 διατήρησαν την τακτική διατροφική τους ρουτίνα ( μέση ηλικία 41 χρόνια· 73,3%).
Στην ομάδα που ακολούθησε τη νηστεία εναλλασσόμενης ημέρας, οι συμμετέχοντες έπρεπε να τη μια μέρα να καταναλώνουν θερμίδες ίσες με το 125% αυτών που χρειάζεται να λαμβάνουν καθημερινά, και να πέσουν στο 75% των θερμιδικών τους αναγκών την επόμενη ημέρα. Αυτό το πρόγραμμα διατροφής το ακολούθησαν για τους πρώτους 6 μήνες, ενώ αργότερα τα ποσοστά άλλαξαν. Η δίαιτα περιορισμένων θερμίδων εφαρμόστηκε με περιορισμό της πρόσληψης θερμίδων στο 75% των καθημερινών αναγκών τους έξι πρώτους μήνες.
Μετά από 12 μήνες, οι συμμετέχοντες που ακολούθησαν τη μέθοδο της νηστείας εναλλασσόμενης ημέρας, μείωσαν το σωματικό βάρος κατά 8% σε σύγκριση με τα άτομα που δεν άλλαξαν τη διατροφή τους (P <. 0001). Οι ερευνητές σημείωσαν ότι οι συμμετέχοντες που ακολούθησαν τη δίαιτα με περιορισμό θερμίδων έχασαν 6% του σωματικού βάρους σε σύγκριση με εκείνους που δεν προσάρμοσαν τη διατροφή τους (P < .0001) και ότι αυτή η μείωση αυτή ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες.
Ωστόσο, στους 12 μήνες, σημειώθηκε 52% μείωση των επιπέδων της ινσουλίνης νηστείας στους συμμετέχοντες που ακολούθησαν την δίαιτα της εναλλασσόμενης ημέρας, σε σύγκριση με τα άτομα που ακολούθησαν τη δίαιτα περιορισμού θερμίδων και εμφάνισαν μείωση στην ινσουλίνη νηστείας κατά 14% (P <. 05). Παράλληλα, η αντίσταση στην ινσουλίνη μειώθηκε κατά 53% για όσους νηστεύαν σε εναλλακτικές ημέρες και κατά 17% για εκείνους που περιόρισαν τις θερμίδες τους (P <. 05).
Πηγή: healio.com
