Μια σημαντική νέα διεθνής μελέτη με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο Curtin διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος διαβήτη είναι κάτι περισσότερο από το σωματικό βάρος ή την παχυσαρκία, αποκαλύπτοντας ότι η υγεία των μυών πιθανότατα παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στο αν οι άνθρωποι αναπτύσσουν την πάθηση.
Δημοσιεύτηκε σε ένα από τα κορυφαία περιοδικά για τον διαβήτη στον κόσμο, το Diabetes Care, και η μελέτη παρακολούθησε ερευνητές από το Κέντρο Αριστείας για την Υγεία του Πληθυσμού και την Άνοια Curtin στο Ινστιτούτο Curtin enAble, οι οποίοι ανέλυσαν δεδομένα υγείας από σχεδόν 480.000 ενήλικες άνω των 14 ετών – όλοι εκ των οποίων ήταν απαλλαγμένοι από διαβήτη στην αρχή της μελέτης.
Η ομάδα διαπίστωσε ότι άτομα με υπερβολικό σωματικό λίπος και κακή μυϊκή υγεία – μια πάθηση γνωστή ως σαρκοπενική παχυσαρκία – είχαν περισσότερες από τρεισήμισι φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με άτομα με υγιή σύνθεση σώματος.
Διαπίστωσε επίσης ότι τα άτομα με σαρκοπενική παχυσαρκία είχαν 19% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 από ό,τι τα άτομα με παχυσαρκία μόνο και 91% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 από ό,τι τα άτομα με χαμηλή μυϊκή μάζα και δύναμη (σαρκοπενία) μόνο.
Ο επικεφαλής συγγραφέας και υποψήφιος διδάκτορας Zhongyang Guan δήλωσε ότι τα ευρήματα αμφισβητούν την κοινή αντίληψη ότι ο κίνδυνος διαβήτη καθορίζεται κυρίως από το σωματικό βάρος.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι το υπερβολικό βάρος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, αλλά τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η υγεία των μυών είναι επίσης ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ», δήλωσε ο Guan.
«Τα άτομα με υπερβολικό σωματικό λίπος και χαμηλή μυϊκή μάζα είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με εκείνα που είχαν μόνο παχυσαρκία.
«Αυτό υποδηλώνει ότι πρέπει να κοιτάξουμε πέρα από τον αριθμό στη ζυγαριά κατά την αξιολόγηση του κινδύνου διαβήτη, καθώς η διατήρηση της μυϊκής δύναμης και της μυϊκής μάζας μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με τη διαχείριση του σωματικού βάρους».
Η μελέτη διαπίστωσε ότι σχεδόν το 15% των ατόμων με σαρκοπενική παχυσαρκία ανέπτυξαν διαβήτη τύπου 2 εντός 10 ετών, σε σύγκριση με περίπου το 11% των ατόμων με μόνο παχυσαρκία και μόλις το 3% των ατόμων χωρίς σαρκοπενία ή παχυσαρκία.
Η σύνδεση ήταν ιδιαίτερα ισχυρή μεταξύ των γυναικών και των ενηλίκων κάτω των 60 ετών.
Ο επικεφαλής του έργου, καθηγητής Mario Siervo, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα υποστηρίζουν μια ευρύτερη προσέγγιση στην πρόληψη του διαβήτη.
«Οι επαγγελματίες υγείας παρακολουθούν τακτικά το σωματικό βάρος και την παχυσαρκία, αλλά τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η αξιολόγηση της μυϊκής υγείας θα μπορούσε να βοηθήσει στον εντοπισμό ατόμων που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο νωρίτερα», δήλωσε ο Siervo.
«Καθώς οι πληθυσμοί γερνούν και τα ποσοστά παχυσαρκίας συνεχίζουν να αυξάνονται, η διατήρηση της μυϊκής υγείας μέσω της τακτικής σωματικής δραστηριότητας και των υγιεινών συνηθειών τρόπου ζωής θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μείωση του βάρους του διαβήτη τύπου 2».
Διευθύντρια Κλινικών Υπηρεσιών Diabetes WA, Jessica Ο Weiss είπε ότι τα ευρήματα υπογράμμισαν τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι μύες στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και αντανακλούσαν αυτό που έβλεπαν από πρώτο χέρι οι επαγγελματίες υγείας.
«Γνωρίζουμε ότι οι μύες μας χρησιμοποιούν μεγάλο μέρος της γλυκόζης μας για καύσιμο και η άσκησή τους κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να βοηθήσουμε στη χρήση της γλυκόζης από το αίμα μας και στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης», είπε ο Weiss.
«Η σωματική δραστηριότητα μειώνει επίσης την αντίσταση του σώματός μας στην ινσουλίνη, ένα σημαντικό στοιχείο στον διαβήτη τύπου 2. Όσο περισσότερους μύες έχουμε και όσο πιο τακτικά τους χρησιμοποιούμε, τόσο καλύτερα εξοπλισμένο είναι το σώμα μας για να αποτρέψει ή να διαχειριστεί τον διαβήτη τύπου 2».
Τα λεπτά έχουν τη μεγαλύτερη σημασία κατά την άσκηση για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα – Γλυκούλι
